"Dlaczego nie jestem już tą dawną, dziką, zuchwałą, wolną dziewczyną, która umiała śmiać się ze zniewag, zamiast szaleć z rozpaczy! Dlaczego tak się zmieniłam..."

to tak tylko szybciutko: pierwszy raz odkąd tu mieszkam w moich oknach (w bloku:P) wiatr zawodzi tak bardzo, że aż gwiżdże żałośnie za szybą tuż przy parapecie. jeszcze tylko gdybym miała drzewo z gałęziami tak mocno bijącymi w szyby to scenerię bym miała rodem z Wichrowych Wzgórz Emily Brontë. no nie da się inaczej, to skojarzenie bardziej naturalne niż oddech.

 nadrabiałam dziś książkowo-filmowe zaległości, i idę spać usatysfakcjonowana. Pratchett i Złodziejka książek jako duet z dzisiejszego wieczoru. ta'jest. 

a tytuł posta wzięty oczywiście od Katy z Wichrowych. szalona kobieta to była :) dnoc.

 listopad 2014, Lublin